Home My Poem

My Poem

© जाऊंद्या ना !

नेतेमंडळी वादग्रस्त आणि चिथावणीखोर विधाने करतात, प्रसार माध्यमे तेच ते अधोरेखित करून दाखवत राहतात. पक्षप्रेमापोटी किंवा व्यक्तिप्रेमापोटी सर्वसामान्य कुटुंबातील कार्यकर्ते आमने सामने टोकाचा विरोध करतात. त्यातून जो संघर्ष आणि लढाई होते त्यात सामान्य गरीब कुटुंबातील कार्यकर्तेच धारातीर्थी पडतात. अशा वेळी मग मिर्झापुर...

© कोरोना

हे सगळ्यांनीच अनुभवलंय तरीही या कवितेच्या शेवटच्या ओळीसाठी मला एवढ्या सगळ्या शब्दांची गुंफण करावी लागली. गेल्या पंधरा दिवसात आपण खूप जवळचे नातेवाईक गमावले आहेत, अजूनही काही झुंज देत आहेत. त्यांच्यासाठी प्रार्थना करण्याशिवाय आणि राहिलेल्यांना खबरदारी घ्या म्हणण्याशिवाय तूर्तास तरी आपल्याकडे काहीच शिल्लक...

© मला तोडले नसतेस तर ?

विकासकामे, शहरीकरण आणि औद्योगिकीकरणाच्या नावाखाली आजपर्यंत माणसाने करोडो झाडांच्या कत्तली केल्या आहेत. क्षणाक्षणाला रक्तातली ऑक्सिजन पातळी तापसणारा माणूस वातावरणातली ऑक्सिजन पातळी तपासायला विसरत चाललाय. याच विचाराला अनुसरून निदान या कोरोनाच्या भयंकर वातावरणात तरी आपल्या आयुष्यातील झाडांचे महत्त्व अधोरेखित व्हावे यासाठी लिहिलेली ही...

© पहिली मला मुलगी झाली

होता दोघांचाच संसार, आता सोबतीला 'ती' आलीकाळजी आमची कराया, पहिली मला मुलगी झाली. एकवटली भक्ती आमची, शक्तीच्या रुपात ती आलीवसा सावित्रीचा जोपासाया, पहिली मला मुलगी झाली. जन्मलो स्त्रीच्या पोटी, प्रेमाची भूक स्त्रीनेच भागवलीकूस आमची उद्धाराया, पहिली...

© महापूर

गढूळ पाण्यात अश्रूंचा शिरकाव फार झाला, सावर रे पावसा तुझा वार फार झाला. जिवदायिनी पाणी यमसमान झाले, चिखलाच्या थारोळ्यात माणसांचे देह न्हाले. होत्या नद्या म्हणे त्या तयाचा तलाव झाला, घरादारांसह भिंतींवर चिखलाचा कोप झाला. मदतीच्या कार्यात इथे माणसांचे देव झाले, कोण जाणे किती देह मृत्युच्या पाण्यात न्हाले. कवी : विशाल गरड दिनांक :...