१४०० ग्रॅम वजनाच्या मेंदूत आपण जे काही भरतो त्यावर ठरते लोक तुमच्या डोक्यावर फुले टाकणार का दगडं. नारळा एवढ्या मेंदूच्या जीवावर जग जिंकता येते म्हणूनच शरीरात त्याचे स्थान सर्वात वरती आहे. त्याची पूजा म्हणजे त्यातल्या विचारांची पूजा. माणूस वेडा का शहाणा हे सुद्धा यांच्यावरच ठरते. आपल्या शरिराच्या कोणत्याही अवयवाने अद्वितीय कार्य केले तरी सन्मान मात्र याचाच होतो...
यश मोजण्याच्या अनेक पट्ट्या असतील, टप्पे असतील किंवा पद्धती असतील परंतु आपण ज्या महाविद्यालयात शिकलो, तेच कॉलेज जेव्हा तुम्हाला त्यांच्या वार्षिक स्नेहसंमेलन सोहळ्यासाठी प्रमुख पाहुणा म्हणून इमाने इतबारे आमंत्रीत करतात तेव्हा आपण निवडलेल्या क्षेत्रात आजवर केलेल्या कामगिरीचा तो सर्वोच्च सन्मान असतो. मी नाशिकच्या क.का.वाघ कृषी महाविद्यालयाचा २००५ च्या पायोनीअर बॅचचा माजी विद्यार्थी आहे. आयुष्यातले पाहिले भाषण ज्या रंगमंचावर केले...

© वाण

शाळेत गणिताचा तास चालू होता. तेवढ्यात शिपाई मामा हातात सुचनेची वही घेऊन आले. सरांनी शिकवणे थांबवून विद्यार्थ्यांनो लक्ष द्या असे म्हणून 'उद्या मकर संक्रांतीच्या सुट्टीमुळे शाळेचे कामकाज बंद राहील' ही वहितली सूचना वाचून दाखवली. त्या क्षणापासून कधी एकदा उद्याचा दिवस उजाडतोय असे झालेले. दुसऱ्या दिवशी सुट्टी असल्याने शाळेतून घरी येताना चालण्यात वेगळाच उत्साह भरला होता. वाटेवर असणाऱ्या प्रत्येक दुकानातल्या...
जेवण झाल्यावर सहज कुल्फी खाण्यासाठी गाड्यावर गेलो. इन बिन पंधरा सोळा वर्षाचं पोरगं मावा कुल्फी विकत होतं. अशी पोरं दिसली की माझा नेहमीचा प्रश्न असतो. "अरे शाळेत जातो का नाही" हाच प्रश्न मी त्यालाही विचारला तो म्हणला "सर, शाळेत न जाताच मला वाचायला येते. आमचे वडील पण नाही शिकले मी पण नाही. आमच्यात लहानपणापासूनच या धंद्यात टाकतात. शिजन मध्ये...
प्रतिकूल परिस्थितीत उगवलेल्या प्रत्येक व्यक्तिमत्वास हे चित्र अर्पण. मानवनिर्मित दगडी संकटांच्या छाताडावर उभारून मरणाच्या दारात पालवी फुटलेल्या बहाद्दरांना हे चित्र अर्पण. बहुतांशी अवयव निकामी झाल्यावरही जग जिंकलेल्या माणसांना हे चित्र अर्पण आणि कुऱ्हाड हातात घेऊन बसलेल्याला सुद्धा पाणी घालायला प्रवृत्त करणाऱ्या प्रत्येक झाडाला हे चित्र अर्पण. Name : Revival Artist : Vishal Garad Material : Ball Pen on paper Time required : 3...
तिच्या अंगावरचे काळे तांबडे पट्टे आणि झुपकेदार शेपटी ही तिची विशेष ओळख. कोऱ्या कागदावर तिला उतरवताना तिच्यासोबतच्या अनेक आठवणी जाग्या झाल्या. प्रत्येक रेषेगणिस तिच्या इटुकल्या पिटुकल्या उड्या आठवल्या, मागच्या दोन पायावर उभे राहून पुढच्या दोन पायात फळाचा एखादा तुकडा धरून अधून-मधून, खाली-वारी बघत-बघत खाताना आठवली, बाकी सोबतच्या चित्रात कागद आणि पेनचा खारीचा वाटा आहे आणि कलेचा सिंहाचा बरं. Name :...
प्रचार संपला निवडणुकीचे निकाल पण लागले आता नविन सरकार सत्तारूढ होईल. चारपाच आदल्या उडवून गुलाल उधळून जल्लोष होईल. घरी आल्यावर घरचे म्हणतील रानात जाऊन ये तेव्हा रानात मात्र झाडालाच उगवलेले सोयाबीन, मका, ज्वारी दिसेल तेव्हा प्रचार सभे एवढी गर्दी करून सरकारवर दबाव आणण्यासाठी एकी नाही होणार. शेतात भिजलेल्या सोयाबीनचे पुढे काय होणार यापेक्षा मुख्यमंत्री कोण किंवा कुणाचा होणार हे...
जिथे एका विधानसभेसाठी वीस तीस कोट पुरत नाहीत तिथं देवेंद्र भुयार सारखी माणसं लोकवर्गणीतून निवडून येतात. करोडो रुपयांची प्रॉपर्टी, आलिशान गाड्या, एकर दोन एकर वर उभारलेला मोठा बंगला, कार्यकर्त्यांना सांभाळण्यासाठी बुक केलेले ढाबे यातले काहीच नव्हते त्याच्याकडे; होते ते फक्त संघर्षमय जिवन, ते ही स्वतः साठी नाही तर शेतकऱ्यांसाठी. मग काय जनतेने एकदा मनावर घेतले की काय होते याचे...
फटाकड्यांचे कितीबी प्रकार येऊ द्या पण याची दहशतच वेगळी. बालपणी अॅटमबाॅम्ब उडवणे म्हणजे मोठं झाल्याचे लक्षण होतं. अंगणवाडी बालवाडीत फुलबाजे, झाडे, प्राथमिक शाळेत असताना टिकल्या आणि नागगोळ्या, माध्यमीक शाळेत गेलो की लवंगी फटाकड्या किंवा तोटे आणि काॅलेजला गेलो की सुतळी बाॅम्ब असे काहिसं वर्गीकरण होतं आमचं. त्यातबी लहान असतानाच मोठ मोठे सुतळी बाॅम्ब फोडणारी पोरं अशी माचो वाटायची त्यांनाही...
कडेवर लेकरू घेऊन ती चालत होती. अचानक थांबली; एका हातातली बादली खाली टेकवली, गुडघ्यात थोडंसं वाकुन कडेवरचं लेकरू रोडवर झोपवलं आणि भांडी असलेली ती टोपली दोन्ही हातांनी अलगद खाली उतरवत ढिल्ली झालेली गाठ तीने घट्ट बांधली. सिमेंट रोडवरची तापलेली धूळ पोळत असेल त्याला पण साधं ऊंई नाही ना चुंई नाही केलं लेकरानं. हात पाय हलवत मस्त हसत हसत आईकडे...